Jak wygląda badanie ADOS-2 i jak przygotować dziecko
Jak wygląda badanie ADOS-2, ile trwa, jaka jest rola rodzica i dlaczego nie warto dziecka „trenować”. Samego badania w naszym gabinecie nie…
Czytaj dalejDiagnoza nie zmienia dziecka. Zmienia to, jak je rozumiemy i jak możemy mu pomóc. W Miejscu Wsparcia prowadzimy ją spokojnie, w tempie dziecka, z jasnym omówieniem tego, co dalej.
Nie każda inność to spektrum i nie każda trudność wymaga diagnozy. Warto ją rozważyć, gdy obserwacje powtarzają się od miesięcy, dotyczą różnych miejsc — domu, szkoły, podwórka — i nie tłumaczy ich nic innego.
Trudność z dołączeniem do grupy, zabawą obok zamiast razem, utrzymaniem przyjaźni mimo chęci.
Rozmowa tylko o własnych tematach, dosłowne rozumienie, trudność z czytaniem intencji i żartów.
Silna potrzeba stałego porządku, trudne przejścia między aktywnościami, reakcja na nagłą zmianę planu.
Hałas, metki, zapachy, światło albo tłum, które męczą bardziej niż rówieśników.
Dzień w szkole wygląda dobrze, a po powrocie do domu przychodzi wybuch albo całkowite wycofanie.
Ogromna wiedza w jednym temacie i trudność z przerwaniem zajmowania się nim.
Dobre oceny, grzeczne zachowanie, koleżanki w klasie — a jednocześnie ogromne zmęczenie po powrocie do domu i lęk przed oceną. Maskowanie sprawia, że diagnoza często przychodzi później niż u chłopców.
To temat szczególnie bliski Magdzie Pytlok, psychologowi z uprawnieniami diagnostycznymi ADOS-2. Wspiera dziewczynki indywidualnie i ich rodziców, a także prowadzi kameralną grupę TUS dla dziewczynek według autorskiego programu.
Dlatego w wywiadzie pytamy nie tylko o to, czy dziecko ma koleżanki, ale też ile kosztuje je utrzymanie tych relacji.
warto patrzeć szerzej
Zaczynamy od rozmowy, nie od testu. Dopiero po konsultacji wstępnej wiemy, czy diagnoza jest zasadna, jaki powinna mieć zakres i co możemy zrobić u nas, a co wymaga innej placówki.
Rozmowa z rodzicami o rozwoju i codziennych trudnościach, analiza dokumentacji ze szkoły i poradni. Ustalamy zakres i kolejne kroki.
Wywiad rozwojowy z rodzicami, obserwacja dziecka w gabinecie, kwestionariusze i informacje ze szkoły. Dla dziecka to rozmowa i zabawa, nie egzamin.
Tłumaczymy, co zaobserwowaliśmy i co to oznacza. Bez żargonu, z konkretami dotyczącymi codzienności.
Opinia na piśmie, wskazówki dla szkoły i domu, skierowanie do dalszych specjalistów, jeśli są potrzebni.
Uczciwie o zakresie: formalne rozpoznanie spektrum autyzmu stawia lekarz, zwykle w zespole specjalistów, a część ośrodków korzysta przy tym z protokołu obserwacji ADOS-2. Badania tym protokołem w tej chwili nie wykonujemy w gabinecie. Magda Pytlok ma do niego uprawnienia, więc jeśli w Waszej sytuacji jest potrzebne, powiemy wprost, gdzie je zrobić i jak przygotować dziecko. Nasza diagnoza psychologiczna i opinia są w tym procesie potrzebne niezależnie od tego.
Pisemna opinia przygotowana po konsultacji, na wniosek rodzica lub osoby dorosłej. Piszemy ją językiem zrozumiałym dla odbiorcy — nauczyciela, poradni, lekarza.
Sama informacja nie zmienia codzienności. Zmienia ją to, co zrobicie potem — dlatego po diagnozie proponujemy konkretne kroki:
Psycholog prowadzi diagnozę psychologiczną i formułuje opinię na podstawie obserwacji oraz wywiadu. Formalne rozpoznanie w dokumentacji medycznej stawia lekarz, a orzeczenia wydaje publiczna poradnia psychologiczno-pedagogiczna. Nasza opinia jest dokumentem, który w obu tych miejscach jest przydatny.
Zwykle są to co najmniej trzy: konsultacja wstępna z rodzicami, spotkanie diagnostyczne z dzieckiem i spotkanie omawiające wnioski. Liczba zależy od wieku dziecka i tego, ile informacji trzeba zebrać.
Tak, i warto powiedzieć to prostymi słowami: „pójdziemy do pani, która pomaga zrozumieć, dlaczego niektóre rzeczy są dla ciebie trudniejsze”. Zaskoczenie i poczucie oszukania utrudniają kontakt, a dziecko i tak wyczuwa napięcie rodzica.
Konsultujemy dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, nastolatków i dorosłych. O tym, czy diagnoza psychologiczna u nas będzie w danym przypadku właściwa, rozmawiamy na konsultacji wstępnej.
To się zdarza, szczególnie u dziewczynek i u nastolatków, którzy nauczyli się maskować trudności. Wtedy mówimy o tym wprost, proponujemy obserwację w czasie albo konsultację u kolejnego specjalisty. Niepewny wynik podany jako pewny szkodzi bardziej niż brak diagnozy.
Dorośli coraz częściej szukają odpowiedzi po latach. Zapraszamy na konsultację dla dorosłych — na niej ustalamy, co możemy zrobić w Miejscu Wsparcia, a kiedy lepszym wyborem będzie ośrodek prowadzący diagnozę zespołową.
Gabinet przy ul. Estetycznej 4 w Tychach ma bezpłatny parking przed budynkiem. Z Bierunia i Lędzin dojazd zajmuje około 15 minut, z Mikołowa około 20, z Pszczyny i Katowic około 25 minut. Przystanek Tychy Stadion jest obok budynku. Jak do nas trafić.
Tak, i zdarza się to często. Dlatego w wywiadzie pytamy także o uwagę, impulsywność i organizację. Gdy obraz na to wskazuje, proponujemy uzupełnienie diagnozy o test MOXO, żeby nie przypisać spektrum trudności, które mają inne źródło.
Jak wygląda badanie ADOS-2, ile trwa, jaka jest rola rodzica i dlaczego nie warto dziecka „trenować”. Samego badania w naszym gabinecie nie…
Czytaj dalejAutyzm u dziewczynek łatwo przeoczyć, bo często ukrywają trudności. Jak wygląda maskowanie, jaką cenę płaci dziecko i kiedy warto zrobić badanie.
Czytaj dalejSilne reakcje na bodźce mają i dzieci wysoko wrażliwe, i dzieci w spektrum. Czym się różnią, dlaczego etykieta WWO bywa pułapką i…
Czytaj dalejNa pierwszym spotkaniu spokojnie omawiamy sytuację i ustalamy, czy diagnoza jest potrzebna, a jeśli tak — jaki powinna mieć zakres. Bez pośpiechu i bez zobowiązań do dalszych kroków.
Za Twoją zgodą włączymy Google Analytics. Dzięki temu wiemy, które teksty naprawdę pomagają czytelnikom. Bez zgody strona działa tak samo. Polityka prywatności