Pierwsza wizyta u psychologa dziecięcego: jak przygotować dziecko i siebie
Co powiedzieć dziecku, co zabrać i jak wygląda konsultacja wstępna u psychologa dziecięcego w Tychach. Czego na pierwszej wizycie nie będzie.
Czytaj dalej
Dzieci i młodzież · Tychy
Psycholog dziecięcy w Tychach
Wsparcie dla dzieci, nastolatków i ich rodziców: emocje, relacje z rówieśnikami, trudności w szkole, diagnoza ADHD i spektrum autyzmu, zajęcia grupowe. Spokojnie, w tempie dziecka.
Blisko 20 lat doświadczenia
Kiedy warto przyjść
Dzieci rzadko mówią „boję się”
Częściej bolą je brzuchy przed szkołą, wybuchają przy drobiazgach, przestają spać albo cichną. Jeśli takie sygnały trwają dłużej niż kilka tygodni i wracają mimo Twoich starań, warto spojrzeć na nie razem z psychologiem.
Każdy z sygnałów poniżej zdarza się czasem u większości dzieci. O tym, czy warto przyjść, decyduje nie pojedyncze zachowanie, ale trzy rzeczy razem: jak długo trwa, jak bardzo się nasila i czy utrudnia dziecku codzienne życie — naukę, sen, zabawę, relacje.
warto patrzeć głębiej
Przedszkole i zerówka
Emocje większe niż dziecko
Bardzo długie rozstania rano, wybuchy złości, które trudno ukoić, silny lęk przed nowymi miejscami, wycofywanie się z zabawy z innymi dziećmi. Czasem powrót do zachowań, które dziecko już opanowało — moczenie, mowa „jak maluch”, potrzeba noszenia.
Klasy 1–3
Szkoła, która męczy
Bóle brzucha i głowy rano przed lekcjami, płacz przy odrabianiu, trudność z usiedzeniem i skupieniem, „nikt mnie nie lubi”, kłopoty z zasypianiem. Niektóre dzieci w szkole trzymają się dzielnie, a napięcie wybucha dopiero w domu.
Starsze dzieci, 10–13 lat
Więcej wymagań, mniej słów
Unikanie szkoły i zajęć, spadek ocen bez wyraźnej przyczyny, wycofanie z kontaktów, silny wstyd i surowa ocena samego siebie, konflikty w klasie albo w sieci. Dziecko coraz rzadziej mówi, co się dzieje — częściej pokazuje to zachowaniem.
Nastolatek
Wycofanie i napięcie
Zamykanie się w pokoju na całe dnie, spadek nastroju, drażliwość, porzucanie pasji, zaburzony sen, presja ocen i wyglądu, milczenie na pytania. Więcej piszemy o tym na stronie psycholog dla nastolatków.
Kiedy nie czekać na wizytę
Jeśli dziecko mówi o tym, że nie chce żyć, okalecza się, przestaje jeść albo pić albo coś zagraża jego bezpieczeństwu — nie czekaj na wolny termin w gabinecie. Dzwoń pod 112 albo jedź na izbę przyjęć szpitala psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży. Dziecko i nastolatek mogą też same zadzwonić pod bezpłatny, całodobowy Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111 albo Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka 800 12 12 12.
Z czym przychodzą rodzice
Najczęstsze powody pierwszej wizyty
Rzadko przychodzi się „z diagnozą”. Częściej z poczuciem, że coś się zmieniło, a domowe sposoby przestały działać. Oto sprawy, z którymi rodzice zgłaszają się do nas najczęściej.
Lęk i napięcie
Zamartwianie się, lęk przed rozstaniem z rodzicem, przed szkołą, przed nowymi sytuacjami. Bóle brzucha, które pojawiają się zawsze w niedzielę wieczorem.
Złość i wybuchy
Napady złości przy drobiazgach, trzaskanie drzwiami, krzyk. Pomagamy odróżnić etap rozwoju od sygnału, że dziecko nie radzi sobie z emocjami. Więcej w tekście o wybuchach złości u dziecka.
Szkoła
Niechęć do chodzenia do szkoły, trudności z nauką i koncentracją, uwagi od nauczycieli, napięcie przy odrabianiu lekcji. Zobacz też: dziecko nie chce iść do szkoły.
Relacje z rówieśnikami
Nieśmiałość, brak przyjaciół, konflikty, odrzucenie w klasie. Część dzieci najwięcej zyskuje w małej grupie — dlatego prowadzimy zajęcia TUS.
Zmiany w rodzinie
Rozstanie rodziców, przeprowadzka, narodziny rodzeństwa, choroba albo śmierć bliskiej osoby. Dzieci przeżywają je inaczej niż dorośli i nie zawsze umieją o tym powiedzieć.
Samoocena
„Jestem głupi”, „nic mi nie wychodzi”, rezygnowanie z wyzwań, perfekcjonizm i paraliżujący strach przed błędem.
Podejrzenie ADHD
Rozproszenie, impulsywność, ciągły ruch, zapominanie i chaos w rzeczach. Zaczynamy od rozmowy, a gdy jest potrzeba, proponujemy diagnozę z testem MOXO.
Podejrzenie spektrum autyzmu
Trudności w relacjach, silna potrzeba stałości, przeciążenie bodźcami. U dziewczynek sygnały bywają ciche i przez lata niezauważone — piszemy o tym w tekście o autyzmie u dziewczynek. Więcej o diagnozie w kierunku spektrum.
Formy wsparcia
Jak możemy pomóc
Zawsze zaczynamy od konsultacji wstępnej. Dopiero po niej wiemy, czy potrzebne są regularne spotkania, diagnoza, zajęcia grupowe, czy praca z rodzicami.
Konsultacja wstępna
Pierwsze spotkanie: rozmowa o tym, co się dzieje, i plan dalszych kroków. 200 zł, do 90 minut.
Wsparcie indywidualne
Regularne spotkania: emocje, samoocena, radzenie sobie z trudnymi sytuacjami. 170 zł, 50 minut.
Diagnoza
Test uwagi MOXO w kierunku ADHD i diagnoza psychologiczna w kierunku spektrum autyzmu.
Zajęcia grupowe TUS
Kameralne grupy, w których dzieci ćwiczą relacje, granice i współpracę. 100 zł za spotkanie.
Pierwsza wizyta
Jak wygląda pierwsze spotkanie
Rodzice pytają o to najczęściej, bo boją się, że dziecko „się zamknie”. Dlatego pierwszy kontakt układamy tak, żeby nikt nie był zaskoczony. Konsultacja wstępna trwa do 90 minut i kosztuje 200 zł; z młodszym dzieckiem część tego czasu spędzamy na zabawie, a część na rozmowie z Wami.
-
Rozmowa z rodzicem
Zwykle zaczynamy od Was: co się dzieje, od kiedy, co już próbowaliście. Bez dziecka albo w jego obecności — jak uznacie za lepsze.
-
Spotkanie z dzieckiem
Rozmowa, rysunek, zabawa albo gra — zależnie od wieku. Nikogo nie zmuszamy do mówienia o trudnych rzeczach na pierwszym spotkaniu.
-
Wspólne wnioski
Mówimy, co zauważyliśmy i co proponujemy. Jeśli pomoc jest potrzebna gdzie indziej, kierujemy dalej.
-
Plan pracy
Ustalamy częstotliwość spotkań i to, jak będziecie dostawać informację zwrotną o postępach.
Jak przygotować dziecko: powiedz prawdę prostymi słowami — „idziemy do pani, z którą można pogadać o tym, co trudne”. Unikaj zapowiedzi w rodzaju „ona cię naprawi” i straszenia wizytą jako karą.
Co zabrać ze sobą
- opinie i dokumenty, jeśli je macie — z poradni, szkoły, od lekarza,
- uwagi od wychowawcy albo z dziennika, jeśli dotyczą sprawy,
- krótkie notatki: od kiedy trwa trudność, kiedy się nasila, co już próbowaliście,
- młodszemu dziecku — ulubioną zabawkę albo książkę, z którą czuje się pewniej.
Po pierwszym spotkaniu
Wychodzicie z jasną informacją, co dalej: regularne spotkania, diagnoza, zajęcia grupowe, konsultacje dla rodziców — albo wniosek, że wystarczy kilka zmian w domu. Jeśli potrzebny jest lekarz psychiatra albo poradnia psychologiczno-pedagogiczna, mówimy to wprost i podpowiadamy, jak się tam zgłosić.
Więcej praktycznych wskazówek w tekście pierwsza wizyta u psychologa dziecięcego.
Jak pracujemy
Nie tylko rozmowa
Dzieci rzadko opowiadają o emocjach wprost. Dlatego pracujemy tak, jak dziecku najłatwiej: przez zabawę, karty, historie, ćwiczenia i zadania do wypróbowania w domu.
- metody dobierane do wieku i możliwości dziecka, nie odwrotnie,
- regularna informacja zwrotna dla rodzica,
- współpraca ze szkołą i poradnią, gdy jest potrzebna,
- spokojna przestrzeń bez pośpiechu i oceniania.
Dziecko spędza z psychologiem godzinę w tygodniu, a z rodzicami resztę czasu. Dlatego po spotkaniach rozmawiamy także z Wami: co obserwować, jak reagować w trudnych momentach, co warto ćwiczyć w domu. Gdy trudności dotyczą szkoły, za Waszą zgodą kontaktujemy się z wychowawcą albo pedagogiem szkolnym.
Neuroróżnorodność traktujemy nie jak zestaw deficytów, ale jako inny sposób doświadczania świata.
W pracy z dziećmi w spektrum autyzmu Magda Pytlok często sięga do dorobku Tony’ego Attwooda, psychologa klinicznego i autora książki „Zespół Aspergera. Kompletny przewodnik”. Attwood opisuje zespół Aspergera (dziś: spektrum autyzmu) jako odmienny sposób myślenia, z własnymi mocnymi stronami, a nie defekt.
Zespół
Kto pracuje z dziećmi
Z dziećmi i ich rodzicami pracują dwie psycholożki. Na konsultacji wstępnej ustalamy, kto najlepiej pasuje do sytuacji Twojego dziecka.
Założycielka · blisko 20 lat doświadczenia
Magda Pytlok
Psycholog, założycielka i prowadząca Miejsca Wsparcia
Poradnia Zdrowia Psychicznego, Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna, przedszkole i szkoła. Uprawnienia diagnostyczne ADOS-2 i MOXO. Autorka programu TUS dla dziewczynek.
Marta Kowalska
Psycholog · 10 lat doświadczenia
Szkoła, przedszkole i poradnia psychologiczno-pedagogiczna. Prowadzi zajęcia grupowe TUS i konsultacje dla rodziców.
FAQ
Najczęstsze pytania rodziców
Kiedy iść z dzieckiem do psychologa?
Gdy trudność utrzymuje się dłużej niż kilka tygodni, nasila się albo utrudnia dziecku codzienne funkcjonowanie — w domu, w szkole lub w relacjach. Nie trzeba czekać na kryzys; wcześniejsza rozmowa bywa krótsza i skuteczniejsza.
Czy potrzebne jest skierowanie?
Nie. Do prywatnego gabinetu psychologicznego nie potrzeba skierowania od lekarza ani ze szkoły. Wystarczy wybrać termin w kalendarzu online albo zadzwonić.
Czym różni się psycholog od psychiatry i psychoterapeuty?
Psycholog rozmawia z dzieckiem i rodzicami, prowadzi diagnozę psychologiczną, wspiera i wydaje opinie. Psychiatra jest lekarzem: stawia rozpoznanie medyczne i może przepisać leki. Psychoterapeuta prowadzi psychoterapię po kilkuletnim szkoleniu. W Miejscu Wsparcia pracują psycholożki — jeśli dziecku potrzebny jest psychiatra albo psychoterapia, mówimy to i pomagamy zaplanować kolejny krok.
Czy to, co dziecko powie, zostaje między nim a psychologiem?
Psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa. Rodzic dostaje informację o tym, co ważne dla pomocy dziecku, ale bez relacjonowania szczegółów rozmów — dzięki temu dziecko, a zwłaszcza nastolatek, może mówić swobodniej. Wyjątkiem jest sytuacja, w której zagrożone jest bezpieczeństwo dziecka — wtedy informujemy rodzica.
Czy muszę być obecny podczas spotkania?
Przy młodszych dzieciach zwykle tak, przynajmniej na początku. Nastolatkom częściej potrzebna jest rozmowa bez rodzica — wtedy dostajesz informację zwrotną osobno, z poszanowaniem prywatności dziecka.
Co, jeśli dziecko nie chce iść?
To częste i zrozumiałe. Warto wtedy zacząć od konsultacji dla rodziców — ustalimy, jak rozmawiać o wizycie i czy pierwszym krokiem nie powinna być zmiana po stronie dorosłych.
Ile trwa wsparcie?
Zależy od sprawy. Czasem wystarczą dwa, trzy spotkania i praca w domu. Przy trudnościach, które narastały latami, potrzeba więcej czasu. Po pierwszych spotkaniach mówimy, czego się spodziewać.
Czy wystawiacie opinie do szkoły?
Tak, po wcześniejszej konsultacji. Opinia psychologiczna kosztuje 120 zł i jest pisana językiem zrozumiałym dla nauczycieli.
Czy spotkania mogą odbywać się online?
Z nastolatkami i dorosłymi — tak. Z młodszymi dziećmi pracujemy stacjonarnie, bo zabawa i obserwacja wymagają wspólnej przestrzeni. Więcej o spotkaniach online.
Dojeżdżam z Bierunia, Lędzin albo Mikołowa. Ile to zajmuje?
Gabinet przy ul. Estetycznej 4 w Tychach ma bezpłatny parking przed budynkiem. Z Bierunia i Lędzin dojazd zajmuje około 15 minut, z Mikołowa około 20, z Pszczyny i Katowic około 25 minut. Przystanek Tychy Stadion jest obok budynku. Jak do nas trafić.
Baza wiedzy
Warto przeczytać
Dziecko nie chce iść do szkoły: kiedy to lęk, a kiedy sygnał czegoś więcej
Bóle brzucha rano, łzy przy drzwiach, „nie pójdę”. Jak odróżnić zwykłą niechęć od lęku szkolnego i co zrobić w domu, zanim pójdziecie…
Czytaj dalej
Wybuchy złości u dziecka: co jest normą, a co warto skonsultować
Krzyk, rzucanie, trzaskanie drzwiami. Jak rozwija się regulacja emocji, co złość mówi o dziecku i kiedy warto skonsultować ją z psychologiem.
Czytaj dalejUmów pierwszą konsultację
Wybierz termin w kalendarzu online albo zadzwoń. Na pierwszym spotkaniu spokojnie omówimy sytuację i ustalimy, jaka forma wsparcia będzie najlepsza dla Twojego dziecka.